Sint-Ursulakerk
Deze kleurrijke, neogotische kerk werd gebouwd aan het begin van de 20ste eeuw. De toren is veel ouder. Hij is gebouwd in MERGELSTEEN. Het lichte interieur van de kerk werd onlangs helemaal gerestaureerd en bevat enkele pronkstukken zoals de eikenhouten preekstoel waarvan de kuip wordt gedragen door een vrouw met een kruis en een kelk in de hand. Zij symboliseert 'de hoop'. De glasramen in het koor en de dwarsbeuken beelden verschillende verhalen en thema's uit, zoals: Adam en Eva in het Aards Paradijs, musicerende engelen, de geboorte van Jezus met de Drie Wijzen en de herders, de kruisiging van Christus en de boodschap van de engel Gabriël aan Maria. Het houten beeld van Sint-Ursula, de patroonheilige van de kerk, dateert uit de 17de eeuw. Zij was volgens de legende de dochter van een christelijke koning. Nadat ze werd uitgehuwelijkt aan een heidense prins, sloeg ze samen met maar liefst elfduizend andere maagden op de vlucht. Onderweg vielen de maagden in de handen van de Hunnen en samen met haar lotgenoten werd Ursula doorboord met pijlen. Daarom wordt Ursula vaak afgebeeld met één of meerdere pijlen in haar handen, haar hals of in de borst. Ze is de patroonheilige van onder meer jonge meisjes, schoolkinderen en leraressen. Open Kerk: 9u-18u (Winterperiode: tot 16u) MERGEL De Limburgse mergel is een soort krijtgesteente. In Riemst werd dit gesteente gewonnen in ondergrondse groeves, de 'mergelgrotten'. In de wijde omgeving gebruikte men de steen voor de bouw van kerken en andere monumenten.
Auteur: Stichting Open Kerken
Meer informatie
Kerk

Kapel en bank
Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende bijstand Op deze plaats staat al eeuwenlang een kapelletje. Het is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw en vormt samen met de twee enorme kastanjebomen een herkenningspunt in het glooiende landschap. Heel wat koppeltjes lieten hun initialen achter aan weerszijde van de deur.
Auteur: Stichting Open Kerken
Meer informatie
Picknick plaats

Eigenbilzen
Eigenbilzen is een dorp in het zuiden van de Belgische provincie Limburg, en een deelgemeente van de stad Bilzen. Eigenbilzen fusioneerde in 1977 met Bilzen en telde in 2008 2264 inwoners.
De naam Eigenbilzen - eigen of allodiaal en Bilzen - wordt voor het eerst vermeld in een akte van 1096. Ook zou het betrekking hebben op Eikenbilzen, dit ter onderscheiding van Bilzen, dat in de 13e eeuw ook wel als Bucholtbilsen werd genoteerd.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Deelgemeente

Hoogstamboomgaard
Langs de westzijde van de Vossenkuilstraat ligt een grote hoogstamboomgaard van appel- en pruimenbomen op rij. De uitgedunde, met prikkeldraad omheinde boomgaard dateert uit de eerste helft van de 20ste eeuw. Het zuidelijk deel van de boomgaard die oorspronkelijk tot aan de Veldstraat doorliep, werd na 2005 verkaveld. Daarmee verdween de barrier, het toegangshek tussen betonnen hekpijlers, waarvan het stijl- en regelwerk, de schoorstukken, de onderspijltjes met gesplitste punt, de spijlen met gedraaide punt en de dubbele volutes in bandijzer werden uitgevoerd.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Boom

Voortuinhek
Het huis uit de late 19de eeuw met drie traveeën, twee bouwlagen en een zadeldak met rondboograam in het centrale dakvenster, draagt de initialen LT in de windwijzer van de smeedijzeren nokbekroning. De ondiepe voortuin is afgezet met een smeedijzeren hek. Het staat op een lage plint en is een eenvoudig spijlenhek met sierpunt tussen vierkante onder- en bovenregels. De stijlen zijn iets hoger en afgewerkt met een leliemotief. Het poortje volgt het zelfde model.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Park

Smeedijzeren voortuinhek
Het alleenstaand, verbouwde dorpshuis uit 1912 wordt voorafgegaan door een voortuin met op drie zijden een fraai smeedijzeren, zwart-wit geverfd hek. Het staat op een laag muurtje van baksteen met dekstenen van blauwe hardsteen en het heeft vierkante onder- en dubbele bovenregels met aan weerzijde van de gepunte spijlen een gespiegelde gekrulde U die ze met de bovenregel verbindt. De spijlen zijn ook op halve hoogte onderling verbonden door grote V's met het nodige krulwerk.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Park

Hoeve in U-vorm
U-vormige hoeve van circa 1860, op een oudere, gelijkaardige inplanting (Atlas van de Buurtwegen, 1845). Bakstenen gebouwen onder zadeldaken (Vlaamse en mechanische pannen) gegroepeerd rondom een rechthoekig erf, dat met de open zijde naar de straat gericht is, en daar afgesloten door middel van een bakstenen muur en een hek tussen twee bakstenen pijlers met mergelstenen bekroning. De achtergevel van het woonhuis is identiek aan de voorgevel en gericht naar de Dorpsstraat, waarmee het gebouw via een weg doorheen een omhaagde boomgaard is verbonden.
Hoeve

Boerenburgerhuis
Boerenburgerhuis van een thans verdwenen gesloten hoeve, uit 1885. Breedhuis van het dubbelhuistype, vijf traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (mechanische pannen). Bakstenen gebouw op een hardstenen plint, de gevel voorzien van getoogde bakstenen vensters met hardstenen lekdrempels, beluikt op de eerste bouwlaag, en een rechthoekige deur in een geprofileerde, hardstenen omlijsting op neuten. Zijgevels met aandak en muurvlechtingen.
Herenhuis

Gemeentehuis Eigenbilzen en gemeenteschool
Het voormalige gemeentehuis en school van Eigenbilzen is een tweeledig gebouw in respectievelijk eclectisch getinte neoclassicistische en neoromaanse stijl uit het einde van de 19de eeuw. Het complex veranderde van functie tot feestzaal. Historiek Het voormalige gemeentehuis en school van Eigenbilzen werd aan het einde van de 19de eeuw gebouwd in een voor de belle époque typische architecture parlante, waarbij voor de hand liggende esthetische kwaliteiten hand in hand gingen met functionele aspecten. De school werd gebouw in neoromaanse stijl, voor het gemeentehuis werd een licht eclectisch getint neoclassicisme gebruikt, een ernstige, statige stijl. De gebouwen werden later omgevormd tot toneel- en feestzaal. In 2009 werd de zaal uitgebreid met een nieuwbouw. Beschrijving Het complex is een alleenstaand gebouw met een duidelijke tweeledigheid: links het schoolgedeelte van vier traveeën en één bouwlaag, rechts het gemeentehuis van drie traveeën en twee bouwlagen, het geheel uniform onder een gemeenschappelijk golfplaten zadeldak. Aan de schoolzijde, in het verlengde van het gebouw, is een ietwat lagere aanbouw voorzien, over de gehele diepte van het gebouw, één travee en één bouwlaag onder een pannen zadeldak. Het gebouw is opgetrokken op een hellend terrein, waardoor vooral het gemeentehuis een verhoogde begane grond heeft. Het halfkelderse niveau wordt aangeduid door een gecementeerde laag, de rest van het gebouw is opgetrokken in baksteen op een lage kalkstenen plint. Hoekbanden in mergelsteen worden als pilasters hernomen ter hoogte van de overgang tussen gemeentehuis en school. De basis van deze banden wordt gevormd door een zwaarder afgewerkt kalkstenen blok met paneeltekening, dat wordt hernomen als ornament voor de borstweringen van de gelijkvloerse vensters van het gemeentehuis. De school heeft een indrukwekkende, neoromaanse straatgevel met grote rondboogvensters met metalen roedeverdeling en waaiervormige bovenlichten. In het metselwerk van de muurdammen zijn panelen uitgewerkt. Daarboven - ter hoogte van de bovendorpels van de vensters - verlevendigt een overkragende, kalkstenen cordonlijst het parement, dat onder de dakrand verder is voorzien van een in mergelsteen uitgewerkte boogfries. De straatgevel van het gemeentehuis is voorzien van rechthoekige muuropeningen met kalkstenen onderdorpels in cordon. De bovendorpels worden gevormd door een strekse baksteenlaag, op het gelijkvloers onderbroken door een kalkstenen sluitsteen, die door middel van verticaal lijstwerk met de onderdorpels van de bovenvensters in verbinding staat. Net onder het niveau van de bovendorpels lopen opnieuw cordonlijsten, die door de muuropeningen worden onderbroken. Deze onderbreking wordt opgevangen door overspannend steekbogig lijstwerk. De rechtse zijgevel (zuid) is de eigenlijke façade van het gemeentehuis en vertoont grosso modo dezelfde karakteristieken als reeds aangehaald. Het gelijkvloers, toegankelijk via een platform met trappen, is echter lichtjes afwijkend qua vorm. De centrale toegangsdeur is gevat in een kalkstenen omlijsting met druiplijst, de overspannende boog boven de vensters is meer gearticuleerd. De centrale deurtravee wordt bovendien als een risaliet afgebakend door pilasters met dezelfde karakteristieken als de hoekbanden. De grotendeels blinde geveltop is getooid met een oculus in mergelstenen omlijsting. De achtergevel is grotendeels blind op een aantal steekbogige ramen en nissen met kalkstenen lekdrempels na, alle ter hoogte van het gemeentehuis. Ongeveer centraal tegen de gevel prijkt nog een recente, lagere aanbouw onder een plat dak. De linkse zijgevel gaat schuil achter de reeds geciteerde aanbouw van de school, die beschikt over een aantal eenvoudige, steekbogige muuropeningen (keldervenster en venster aan de voorzijde, deur aan de achterzijde). Interieur De tweeledigheid van het exterieur vertaalt zich naar het grondplan: het gemeentehuis omvat dienst- en circulatievertrekken, het schoolgedeelte een theaterzaal. De eenvoudige structuur wordt gevormd door de centrale inkomhal, die via een deur leidt naar de toneelzaal, het grootste deel van het corpus. Het gebouw is slechts gedeeltelijk onderkelderd, met name onder het toneel, waar zich kleedkamers bevinden, en onder de hal en keuken. De rest van het gebouw rust op volle grond. De verdieping is beperkt tot het standaard 19de-eeuwse deel en omvat een grote repetitieruimte en een geïsoleerde doorstromingsruimte met traphal in de hoek. Van hieruit is ook de zolder te bereiken, waar nog enkele dienstruimten te situeren zijn. Bibliografie Beschermingsdossier DL002194, Zaal Hartenberg (J. Gyselinck, 2002, digitaal dossier). SCHLUSMANS F. 1996: Inventaris van het cultuurbezit in België. Architectuur. Provincie Limburg. Arrondissement Tongeren. Kantons Bilzen-Maasmechelen, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 14N3, Turnhout, 69-70. Geoportaal Onroerend Erfgoed, Hartenberg, Bilzen (geraadpleegd op 24 februari 2014).
Gemeentehuis

Burgerhuis
Alleenstaand burgerhuis, dubbelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen, onder zadeldak (mechanische pannen), uit eind 19de eeuw. Bakstenen gebouw, de lijstgevel voorzien van bakstenen pilasters en rondboogvormige muuropeningen in een geprofileerde omlijsting van heldere rode baksteen en hardsteen; hardstenen lekdrempels aan de vensters. Verhoogde begane grond; gecementeerde plint.
Herenhuis

Hoeve
Thans gesloten hoeve, de bakstenen gebouwen gegroepeerd rondom een rechthoekig gekasseid erf, bereikbaar via een inrijpoort aan straatzijde. Aangeduid als semi-gesloten in de Atlas van de Buurtwegen (1845); van laatstgenoemd gebouw rest het woonhuis en waarschijnlijk een deel van het poortgebouw; het woonhuis heeft echter een oudere, 17de-eeuwse kern (achtergevel). De overige gebouwen, evenals de erfzijdegevel van het woonhuis dateren van 1904.

Herenhuis van 1825 met voortuin
Het door smeedijzeren jaarankers 1825 gedateerde alleenstaand dubbelhuis met drie traveeën, twee bouwlagen en een zadeldak (nok parallel met de straat, mechanische pannen), heeft rechts een lager bijgebouw uit dezelfde periode. De muuropeningen van dit bijgebouw werden gewijzigd. Witgekalkt, bakstenen gebouw, voorzien van een laatclassicistische ordonnantie: rechthoekige muuropeningen in een vlakke, kalkstenen omlijsting, de benedenvensters oorspronkelijk beluikt, de deur voorzien van het oorspronkelijke houtwerk en bovenlicht met houten roedeverdeling. Licht verhoogde begane grond en recente breukstenen plint.
Herenhuis

Sint-Hubertuskapel
Kleine, rechthoekige kapel van één travee met halfronde absis, uit begin 20ste eeuw. Bakstenen gebouw onder zadeldak (kunstleien) met uitstekende dakrand, op een gecementeerde plint. Een bakstenen rondboogvenster in elke zijgevel. De voorgevel is voorzien van een rondboogportaal en steunberen.
Kapel

Klooster en school
Voormalig klooster en school van de Zusters van de Kindsheid Jezus, gebouwd in 1898. Het klooster is een breedhuis van het dubbelhuistype, drie traveeën en twee bouwlagen, waarachter (nok loordrecht op de straat) de school aansluit, twaalf traveeën en een bouwlaag. Bakstenen gebouwen onder zadeldaken (mechanische pannen). Het klooster is voorzien van middenrisaliet, bekroond met een dakvenster met puntgevel, hoekpilasters en een rondboogfries onder de kroonlijst, ook aan de zijgevels. Getoogde bakstenen muuropeningen met hardstenen sluitstenen, de deur voorzien van hardstenen blokken aan de posten.
School

Parochiekerk Sint-Ursula
Neogotische kruisbasiliek, gebouwd in 1908-1910 naar ontwerp van de Tongerse bouwmeester M. Christiaens, aansluitend bij een gotische toren (vier onderste geledingen) uit de 13de-14de eeuw, na 1910 met twee geledingen verhoogd.
Kerk

Burgerhuis
Dit enkelhuis werd waarschijnlijk gelijktijdig met nummer 53 gebouwd, even hoog en in dezelfde stijl. Bakstenen enkelhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder zadeldak (mechanische pannen). Bakstenen lijstgevel met gecementeerde plint en dubbele overhoekse muizentandfries. Rechthoekige vensters met afgeronde hoeken, onder een bakstenen latei van gesinterde baksteen; hardstenen lekdrempels; de benedenvensters waren oorspronkelijk beluikt. Rechthoekige deur in een hardstenen omlijsting met afgeronde hoeken en neuten.

Gesloten hoeve
Voorheen een gesloten hoeve (Atlas van de Buurtwegen, 1845), met oude kern uit de 17de eeuw (noordelijk dienstgebouw haaks op de achtergevel). De oude gedeelten beperken zich thans tot een L-vormige vleugel, met een eind 19de- begin 20-eeuws woonhuis aan straatzijde met aansluitend poortgebouw en het vermelde noordelijke dienstgebouw.
Hoeve

Voormalige hoeve van circa 1850-1860 (nog niet aangeduid in de Atlas van de Buurtwegen, 1845). Thans opgenomen in de straatwand, doch oorspronkelijk (stafkaart van 1872) alleenstaand en U-vormig, met de open zijden van het erf naar het noorden. Bakstenen gebouw, het boerenburgerhuis van vijf traveeën en twee bouwlagen, de inrijpoort in de zesde traveeën, onder zadeldak (mechanische pannen), in neoclassicistische stijl. Lijstgevel op gecementeerde plint. Dubbele overhoekse muizentandfries onder de houten kroonlijst. Rechthoekige vensters onder een hardstenen (?) latei met afgeronde hoeken, en voorzien van hardstenen lekdrempels, beluikt op de eerste bouwlaag. Rechthoekige deur met afgeronde hoeken in een hardstenen omlijsting met neuten en een geprofileerde druiplijst; bovenlicht met houten roeden.

Kapel van 1754
Rechthoekige kapel, gelegen op de hoek van de Steenveldstraat. Eén travee onder zadeldak (mechanische pannen). Gebouw van baksteen met mergelstenen speklagen, de voor- en zijgevels thans gecementeerd. Een gevelsteen in de voorgevel met opschrift: MARIA ANNA/IHS/17 54 dateert het gebouw. Getoogd portaal.
Kapel

Eigenbilzerplein
Type: Openbare Fietsenstalling Eigenaar: Stad Bilzen Beheerder: Dienst Mobiliteit Publieke toegang: ja Overdekt: nee Total capaciteit: 12 Prijs: Gratis
Auteur: Velopark.be
Fietsstalling

Julien Schoenaertsplein
Type: Openbare Fietsenstalling Eigenaar: Stad Bilzen Beheerder: Dienst Mobiliteit Publieke toegang: ja Overdekt: nee Total capaciteit: 20 Prijs: Gratis
Auteur: Velopark.be
Fietsstalling

Huis 1 (Bruulstraat) – opdracht 1
Je wandelt de Bruulstraat af (let ondertussen op het hier te zoeken huis) tot aan het naambord ‘Kattekoet’. Hier moet je links. Je hebt zelf gemerkt dat je in een vallei aan het wandelen bent. Hoe wordt deze vallei geografisch genoemd? We geven een aanzet: de vallei van de ….. (het in te vullen woord hier is een anagram van ‘Kerkbome’).
Auteur: Frans Swennen
POI

Huis 2 (Braamstraat) – opdracht 2
Heb je het huisnummer van huis 2 al genoteerd. Ga dan nog even rechtdoor de Pakeslaan in.
Babysitten is van alle tijden. Zo pendelde destijds Carine, dochter van Leon …. Door dat gatske op en af tussen het Brèmestreetsje en de Bjèkkemstroat om zoon Kris van pa en ma ….. naar Leon te brengen. Oppaspa Leon en pa Ferdy hebben destijds deze gats onderhouden als hun eigen tuin. De gemeente heeft deze tweevoudige vaderlijke bezorgdheid gesymboliseerd in de naam ‘Pakeslaan’. Geef de familienaam van pa Leon (inmiddels overleden) en pa Ferdy. We zetten u op weg: Ferdy is de auteur van de ‘Dikshenèr van Eègebùlze’’, de familienaam van Leon is een anagram van ‘Wenensen’ (een veel voorkomende familienaam in Eigenbilzen).
Auteur: Frans Swennen
POI

Huis 3
a) Hoeveel bomen staan er op het plein nabij huisnummer 3 (huisnummer niet vergeten te noteren).
b) Geef de naam van 3 bomen.
c) Welke dieren zie je op de afbeelding? (Een opdracht voor onderweg.)
Auteur: Frans Swennen
POI

Huis 4
a) Ons afgebeelde huis samen met het huis schuin tegenover in dezelfde stijl zijn 2 woonsten met karakter. Je hebt ondertussen het huisnummer 4 genoteerd. Maar welke naam heeft dit huis. De naam staat vind je op het infobordje. Juiste schrijfwijze verplicht.
b) Los de rebus op.(Opdracht voor onderweg.)

Treg aon de breg Eégebûlze géét véér
Deze historische woorden vinden hun oorsprng bij de kerkwijding in 1910 toen veldwachter Cornelis Meesters dienst deed aan de spoortwegbrug. Daar handhaafde hij de orde en hield de mensen van Gellik en Zutendaal tegen die graag bij de bisschop wilden geraken. De inwoners van Eigenbilzen hadden namelijk voorrang. De grote hand symboliseert het verhaal van de kerkwijding en de hand van de veldwachter. De kleine handjes in de grote hand verwijzen naar de samenhorigheid van het dorp, de hechte Eigenbilzerse gemeenschap.
Op het wapenschild van Eigenbilzen prijkt de latijnse speurk "Fide sed cui vidé". De Nederlandse vertaling luidt: "vertrouw, maar weet op wie" tevens het moraal van de fael van La Fontaine ove de raaf en de vos die afgebeeld staan op dit blazoen. Daarnaast staat er een schats van een trotse eik die een hint geeft naar de naam Eigenbilzen, verwijzend naar de vele eikenbomen die er vroeger in de bossen stonden. De oorspronkelijke betekenis van Eigenbilzen refereert echter naar een 'allodiaal' of 'eigen" goed van Bilzen, tamelijk automonoom zonder leenverplichtingen.
Kunstenaar: Dany Tulkens // www.danytulkens.com
Auteur: Visit Bilzen-Hoeselt
Kunst

Brasserie IJssalon Cafe De Hartenberg
Gezellige Brasserie met IJssalon en een toppie café aan de kerk in Eigenbilzen. Wij beschikken over een menukaart met veel variatie, broodjes, pasta, stoofvlees met frietjes, pannenkoeken,...Alsook nog steeds ons eigenbereid ambachtelijk ijs. (El Patio) Keuken open tot 20u. Door de prachtige natuur kom je bij ons ook via de fietsroutes 66 en 67. Oplaadpunt voor elektrische fietsen Honden toegelaten op het terras.
Auteur: Visit Limburg
Eetgelegenheid

Wijndomein Montepertini
Hier komt alles samen: plannen, ambities én druiven. In onze idyllische vierkantshoeve aan de rand van het kleine dorpje Mopertingen, vroeger ‘Monpertin’. Op het gezellige terras tussen de hypermoderne wijnmakerij en vinificatieruimte assembleren we Limburgse gastvrijheid en Italiaanse gemoedelijkheid. Pal in het Haspengouwse groen. Een heerlijke plek om te proeven van het leven. La dolce vita! En van typische streekproducten, fingerfood en uiteraard de eigen Montepertini-telgen.
Blookstraat 25, 3740 Mopertingen
info@montepertini.be
Auteur: midas
Horeca

Eureka VJ 2026 VERHARD
Van Hartenberg, 3740 Eigenbilzen, België
Naar Hartenberg, 3740 Eigenbilzen, België
Routering Manueel, Wandel - mooiste